Bloog Wirtualna Polska
Są 1 264 272 bloogi | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Zdjęcia w galeriach.


*

wtorek, 30 listopada 2010 17:32

* * *

 

Bo cóż warty jest płomień słońca,

który to pojawia się, to wnet znika,

ustępując miejsca ciemności, nocy, chłodowi...

 

A ty, chcący władać sobą,

na cóż pragniesz wciąż pić

ze źródła swych chwil,

znów pragnąć dla siebie najlepszych kropli,

filtrując piasek goryczy przez zęby,

rozgryzając jego ziarnka, by unicestwić go.

 

Odpowiedz przed sobą, puchu na wietrze,

który dziś trwasz, a jutro znikasz -

kończysz swój byt, ciągle zbliżając się ku śmierci,

od Boga zależny jest twój krótki byt,

od Niego oczekuj pomocy...

Powiedz swej męce kilka ciepłych słów,

zapytaj o jutro, chciej zmienić tych życia dróg szlak.

 

Bo cóż warty jest płomień twych pragnień,

który pojawia się, to znika wnet,

ustępując miejsca pysze, chciwości i złości...


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (10) | dodaj komentarz

*

poniedziałek, 29 listopada 2010 17:56

Pieśń nocy

 

Ten szum cichy i spokojny,

to śpiew lasu, słowik drzew.

Piosnka wiatru niczym gra -

najpiękniejsza i najlżejsza z dźwięków,

które ciągle daje świat,

nasz świat...

 

W nozdrzach czuję świeżość nocy,

to powietrze mnie przenika,

ciepło gwiazd ogrzewa skołatane czucie,

ten stan ciągle mnie ożywia,

piękno nocy podtrzymuje,

przy tej życia ciągłej pieśni...

 

Zmierzch zapadły,

cisza, drzewa, pieśni wiatru,

gwiazd ciepło bijące...

poczuj drzewa swoim sercem,

Pokochaj życie wciąż trwające...

 

*

 

Podziękuj Bogu za ten stan.

 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (12) | dodaj komentarz

ciąg dalszy refleksji w mojej poezji

niedziela, 28 listopada 2010 15:33

Nie głóg, a śmierć

 

Pytali się: 'gdzie odnaleźć siebie,

dni się dłużyły, za oknem wciąż deszcz',

nie chcieli radości, wciąż smutku krzyk,

jak się odnaleźć, nie mówił im nikt.

 

Aż pewien ktoś, niemłody już w snach,

obyty w nadziei, łaknący wciąż chwil,

Powiedział im pieśń pełną prawd,

ulżył w cierpieniu, zwilżył ich serca krzyk.

 

*

 

On wielbił jej uśmiech, w oczach widział łzy,

Nie potrafił się spytać o smutek jej chwil.

Umarła sama, w ciszy, w cierpieniu,

Nie pogodził się luby – ze zmartwienia też zmarł.

 

**

 

Nie połączył pośmiertnie ich głogu krzak,

ani wspólna śmierć nie pochłonęła,

nie ma w historii tej niczego szczególnego,

ich marzenia się zwyczajnie nie spełniły...

 

***

 

...lecz czy one właściwe były?...


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (16) | dodaj komentarz

coś nowego ;)

sobota, 27 listopada 2010 21:44

Wiersz napisany gdzieś na początku listopada, trochę dopisałem później. Wiersz miał być wyrzucony na straty, odrzucony, ale na szczęście trochę odleżał i zmieniłem zdanie, nie wiem czy na korzyść tego wiersza.

 

---------------------

Drugie życie

 

I

 

Po zmroku budzi się

twe alter ego,

puka głośno, krzyczy wciąż,

nie pyta się o twe ideały,

samotną walkę prowadzić chce.

 

Ciągle w sercu szuka

twych wad i trwóg,

każde twe słowo przemienia w głaz.

Masz problem ze swą akceptacją,

tego pojąć ono nie chce.

 

W ciemności idą dwie kobiety,

w długich płaszczach aż do kostek,

nie chcą widzieć twej osoby,

twego podwójnego ja.

 

 

II

 

„Błądzę ciągle, czegoś szukam,

swego miejsca w świecie marzeń,

boję się mych wielkich złudzeń,

o dniu zeszłym nie pamiętam,

o swym życiu nie rozmyślam -

nie chcąc rozdrapywać wspomnień kleszczy,

kiedyś pewnie, ale z kimś.

Alter ego to część mnie,

nie wiem czy prawdziwsze jest

niż ja sam”

 

 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

wiersz na obraz mojego ulubionego malarza

niedziela, 14 listopada 2010 15:44

Szalona Małgorzata

 

na obraz Pietera Bruegela

 

Przez piekło świata biegnie kobieta,

ściskając klejnoty, trzymając miecz.

Na piersi zbroja – chce walczyć ze światem,

by pokonać swych wrogów, pokazać swą moc.

 

Wprost w zatracenie udaje się,

do paszczy olbrzyma, gdzie skończy swój los.

Nie ważne dla niej dobro istnienia,

zaślepiła ją żądza i chęć posiadania.

 

Tam w dole ludzie walczą ze złem,

ona jak najdalej ucieka, opuszczając wieś,

nie chce im pomóc, gardzi swymi,

nie potrzeba jej pomocy, więc też nie da jej im.

 

Za swe zaślepienie złotem

zapłaci życiem i pozna lęk,

szaleństwo jej to czysty obłęd.

Usłuchała świata, więc śmierć czeka ją.

 

*

 

W paszczy olbrzyma sok spala ją,

gorący ogień wypala ciało,

zbroja i miecz nic nie pomogły,

z oczu płyną łzy, z ust cichy krzyk:

,,Zabierzcie to złoto, a dajcie mi żyć...”


Podziel się
oceń
0
0
Tagi: malarstwo

komentarze (3) | dodaj komentarz

po długiej przerwie wreszcie wpis

sobota, 13 listopada 2010 21:58

Dziś wstawię wiersz z nowege tomiku, już 5. Nie było mnie długo, niestety to przez ciągłe obowiązki. Wiersze nadal powstają i będą tu stopniowo wstawiane. Mam zamiar także umieścić jako ciekawostkę kilka moich wierszy, które nie zostały włączone do żadnego tomiku z różnych względów, a które niedawno odkopałem w domu. Nie powalają i są zbyt proste i może to był powód ich ,,odrzucenia". Mam też zamiar kontynuować mojego zapomnianego bloga, który stanowił pewien komentarz na otaczający świat i na którym dzieliłem się swymi refleksjami. Wzbogacę go refleksje dotyczące psychologii, zachowań ludzi, kulturę i sztukę, oraz wszystko, czym chcę się z Wami podzielić. Nie mam zamiaru umieszczać tam polityki, blog nie miał do tego służyć i chyba nie będzie. Adres podam na tym blogu, gdy już coś zacznę działać. Posegreguję także wpisy na tym blogu, jak już obiecywałem wcześniej. Nie zapomniałem, ale ogrom obowiązków mnie wprost zasypuje. Dziękuję za wszystkie komentarze i za odwiedziny bloga. Pod spodem wiersz z nowego zbiorku poezji, tytuł 4. podam w najbliższym czasie, muszę pomyśleć nad jego brzmieniem.

 

-------------------------------

* * *

 

Opadła kurtyna na teatr antyczny,

spadła maska z Edypa twarzy,

Sofoklesa dramat ktoś spalił w piecu,

zmienił się czas i miejsce i akcja...

 

Nikt już w teatrze nie przeżywa katharsis,

zapomniał już świat po co trwa scena,

bez szacunku do sztuki, bez cichego ust drżenia,

każdy chce sztukę zaszufladkować.

 

Świat szuka prostej rozrywki,

na najniższych pragnieniach,

czyichś cierpieniach i grze emocjami -

temu hołduje współczesna idea.

 

W małym teatrze w miasteczku niedużym,

ktoś nie zapomniał o dawnych korzeniach.

Dzisiaj wieczorem ktoś zagra na scenie,

sztukę oddającą dawne idee...

 

*

Nie cały świat zapomniał,

czym tak naprawdę jest teatr.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (1) | dodaj komentarz

środa, 23 sierpnia 2017

Licznik odwiedzin:  11 172  

Kalendarz

« listopad »
pn wt śr cz pt sb nd
01020304050607
08091011121314
15161718192021
22232425262728
2930     

Galerie

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Ulubione strony

Ulubione blogi

O mnie

Bardzo lubię czytać i pisać.
Nie na widzę się nudzić.
Jestem otwarty na propozycje.
Uwielbiam miłą pogawędkę.
Staram się nie być krytyczny w stosunku do innych.
Lubię czytać książki C.S.Lewisa i J.R.R.Tolkiena.
Nie gardzę także inną literaturą.
Interesuję się różnymi cywilizacjami, literaturą, grafiką komputerową, psami i innymi zwierzętami oraz szukaniem ,,drugiego dna'' i przesłania różnych książek.
Ponadto mam naprawdę rozległe zainteresowania (nic nie może przejść koło mnie obojętnie, na wszystko zwracam uwagę i wszystkim się interesuję).


Statystyki

Odwiedziny: 11172
Wpisy
  • liczba: 114
  • komentarze: 218
Galerie
  • liczba zdjęć: 13
  • komentarze: 2
Punkty konkursowe: 49
Bloog istnieje od: 2908 dni

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Wiadomości

Bloog.pl